2e plaats kwart triathlon Stroombroek 2010!

Eindelijk is het gelukt, een overall podium plaats bij triathlon Stroombroek. (voorheen triathlon Doetinchem) Vorig jaar
moest ik m’n 2e plaats na een slecht looponderdeel afstaan, om als 4e te finishen. 1e in m’n leeftijdsgroep telt dan niet echt.

Relaxed opgestaan en omdat ik smorgens ook nog een verkoopstandje voor Easy Running moest opbouwen, was ik
vroeg aanwezig en niet zo met de wedstrijd bezig. Ik ben nooit erg zenuwachtig voor een wedstrijd, maar bij deze ligt dat
toch anders. Het voelt als mijn thuiswedstrijd omdat ik hier elk jaar mee doe en er veel bekenden langs de kant staan. Het zwemmen start vanaf een mooi breed strand, om 500 meter rechtdoor te zwemmen. Boei ronden en weer terug. Geen drukte bij de start dus! Sterker nog, ik lag even op kop. Dat was nieuw voor me en ik wist ook dat Bob de Vries de snelste zwemmer van het veld was. En na 100 meter kwam hij dan ook langs zij. Geen moeite gedaan aan te klampen, dat kost alleen maar onnodige energie. Lekker m’n eigen slag gezwommen en het voelde goed. Als 3e uit het water in 13.14 min. 1 minuut achter Bob. Het nieuwe pak heeft z’n werk gedaan! Daarna een goede wissel en met een minuut op de fiets. Ik hoorde nog net dat Marcel Gierman uit het water was gekomen.

Oke, volle bak weg op de fiets. De nummer 2 moest meteen lossen en ik fietste dus weer in m’n eentje. Focussen op het fietsen, m’n hartslag en af en toe kijken waar Bob was. Ik wist dat Marcel de laatste weken sterk op de fiets was, maar dacht nog wel wat marge te hebben. Fout gedacht! Na zo’n 7 km zat hij ineens achter me en kwam me voorbij alsof hij op een brommer zat... Even geprobeerd of het aan mij lag, maar hij fietste gewoon weg te hard. Eigen tempo weer oppakken en er verder niet meer aan denken. Het parcours hebben ze dit jaar fietspad vrij gemaakt, dus de laatste 9 km gingen mooi over de grote weg. Er stond wel een pittig windje, die niet erg gunstig stond. Dus voor je gevoel veel tegen. Maar daar heeft iedereen dan weer last van. Het voordeel als je veel langere afstanden doet, is dat een kwart afstand als een echte sprint afstand voelt. En de eerste ronde was in een zucht voorbij. Tijdens de 2e ronde kreeg ik een fietser in het vizier, dat kon alleen maar Bob zijn. De benen voelden nog best goed, maar niet zo goed dat het gat makkelijk dicht te rijden was. Dus gewoon doorgaan en hopen dat het lopen eindelijk goed zou gaan. Na 1.01.47 met een 2e fietstijd als 3e terug in het parc fermee. Marcel had bijna 5 minuten(!) sneller gefietst en was dus al ver weg. Bob lag echter nog maar 30 seconden voor me...

Een snelle wissel en zoals in Leiderdorp weer hard van start gaan bij het lopen. De benen voelde goed en de snelheid ging naar de 17 km/u. (makkelijk zo’n meter op de schoen) Een loper van een trio, die gelijk gewisseld was, probeerde mee te lopen. Maar pech voor hem, dit motiveerde mij alleen maar om hard door te trekken. En aan het eind van de eerste van 4 ronden had ik Bob ingehaald. Marcel lag al 4 minuten voor na het fietsen, dus die zou ik niet meer weer zien. Het was nu zaak om eindelijk eens goed door te lopen. Grada was als eerste  dame, vlak voor het einde van mijn eerste ronde aan haar eerste ronde begonnen. Een leuk richtpunt voor mij dus! ;-) En bij het begin van de derde ronde kon ik haar een tik op de billen geven! En super gemotiveerd liep ik door. De benen werden wel wat zwaarder, maar het tempo zakte niet veel. En met een 4e(!) looptijd finishte ik in 1.56.00 als 2e! :-) En ter verhoging van de feestvreugde werd Grada 1e bij de dames!

Heel tevreden dus over deze triathlon. Marcel gaf als verklaring voor zijn zeer sterke fietsen, want daar heeft hij het mee gewonnen, dat hij door zijn gebroken voet veel krachttraining heeft gedaan. Dus voor volgend jaar weet ik waar ik me nog verbeteren kan...